MEDYTACJA NAD TEKSTEM BIBLIJNYM – ok 15-30 minut

  1. MODLITWA WSTĘPNA:
  2. Prosić Ducha Świętego o pomoc na przykład takimi słowami: Duchu Święty dodaj nam ochoty i zdolności, aby ta medytacja, była dla mnie z pożytkiem doczesnym i wiecznym. Amen.
  3. Zdać sobie sprawę, że Bóg jest ze mną, że będzie mówił do mnie przez Słowo Boże.
  4. Przeczytać tekst biblijny na dany dzień jeden lub dwa razy.
  5. BÓG PRZED MOIMI OCZAMI – próbować sobie wyobrazić daną scenę biblijną z tekstu biblijnego na dany dzień lub wyobrazić sobie jak Pan Jezus naucza ludzi, a wśród nich ja jestem jednym ze słuchaczy. Czytać powoli zaproponowane na dany dzień rozważanie.
  6. BÓG W MOIM SERCU – jeśli jakaś myśl porusza moje serce, skłania do wdzięczności, prośby, radości, smutku, próbować modlić się tą myślą czy to dziękując czy prosząc czy trwając w ciszy aż do wysycenia tej modlitwy i potem przejść dalej do kolejnej myśli rozważania…
  7. BÓG W MOICH RĘKACH – pod koniec medytacji zastanowić się , co było dla mnie najmocniejsze, najwyraźniejsze w tej modlitwie, porozmawiać o tym z Bogiem i prosić o światło, bym wprowadził to natchnienie w postaci jakiegoś drobnego czynu.
  8. MODLITWA KOŃCZĄCA – jakaś ulubiona modlitwa np. Chwała Ojcu….

MEDYTACJE NA 2 TYDZIEŃ WIELKANOCNY – CZYN

PONIEDZIAŁEK  13.04.2026

Dz 4, 23-31: „Po tej ich modlitwie [wspólnoty pierwotnego Kościoła] zadrżało miejsce, na którym byli zebrani, a wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym i głosili odważnie Słowo Boże”.

J 3, 1-8: „Był wśród faryzeuszów pewien człowiek, imieniem Nikodem, dostojnik żydowski. Ten przyszedł do Jezusa nocą i powiedział Mu…W odpowiedzi rzekł do Niego Jezus…”.

Najpierw widzimy wspólnotę pierwotnego Kościoła z Apostołami, gdy się modlą. Podczas modlitwy są napełnieni Duchem Świętym i podejmują decyzję, by głosić Ewangelię. Wymagało to wielkiej odwagi. A w ewangelii Nikodem przychodzi nocą, by porozmawiać z Jezusem. To także była odważna decyzja, która jakoś dojrzała w tym dostojniku żydowskim. A w Tobie pod koniec naszych Rekolekcji Odnowy Wiary jakie są pragnienia, ku jakiej decyzji się skłaniasz?

WTOREK  14.04.2026

Dz 4, 32-37: „Apostołowie z wielką mocą świadczyli o zmartwychwstaniu Pana Jezus, a wielka łaska spoczywała na wszystkich. Nikt z nich nie cierpiał niedostatku, bo właściciele pól albo domów sprzedawali je i przynosili pieniądze uzyskane ze sprzedaży i składali je u stóp apostołów. Każdemu też rozdzielano według potrzeby. A Józef, nazwany przez apostołów Barnaba (…) sprzedał ziemię, którą posiadał, a pieniądze przyniósł i złożył u stóp apostołów.”

Działanie Boga w sercach zachęcało do konkretnych decyzji. Do czego skłania Cię działanie Boga w Twoim sercu? Może jakiś ruch wobec kogoś w rodzinie czy w sąsiedztwie, może w parafii…może na misjach…Ważne, żeby uniknąć w rozeznaniu przymusu – z jednej strony- i lęku i zaniechania – z drugiej strony. Porozmawiaj o tym z Bogiem.

ŚRODA 15.04.2026

J 3, 16-21: „Jezus powiedział do Nikodema: ‘Tak Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne. Albowiem Bóg nie posłał swego Syna na świat po to, aby świat potępił, ale po to, by świat został przez Niego zbawiony’.”

  1. [BÓG PRZED MOIMI OCZAMI]Wyobrażę sobie, jak Bóg w Trójcy Świętej ‘wpadł na pomysł’, by tak odkupić człowieka. Jak Ojciec rozmawia z Synem w Duchu Świętym i pada konkluzja: ‘Dokonajmy odkupienia człowieka’. Jak dokonuje się cały szereg zdarzeń: zwiastowanie, narodzenie, chrzest w Jordanie, mowy i cuda Jezusa, krzyż, zmartwychwstanie, wniebowstąpienie i zesłanie Ducha Świętego jako podjęcie i realizacja planu odkupienia. 2. [BÓG W MOIM SERCU]Podziękuję Bogu za Jego poświęcenie, ogromny wysiłek, niesamowity scenariusz odkupienia, miłość. Mogę Boga uwielbiać w dziele odkupienia ludzi. 3. [BÓG W MOICH RĘKACH]Adorując Boga w Trójcy ratującego człowieka, ratującego także mnie, zapytam, co ja mogę zrobić, jak odpowiedzieć.

CZWARTEK 16.04.2026

Dz 5, 27-33: „Gdy słudzy przyprowadzili apostołów, stawili ich przed Sanhedrynem, a arcykapłan zapytał: ‘Surowo wam zakazaliśmy nauczać w to imię, a oto napełniliście Jeruzalem waszą nauką i chcecie ściągnąć na nas odpowiedzialność za krew tego Człowieka?’ ‘Trzeba bardziej słuchać Boga niż ludzi – odpowiedział Piotr, a także apostołowie. Bóg naszych ojców wskrzesił Jezusa, którego zawiesiliście na drzewie. Bóg wywyższył Go na miejscu po prawicy swojej jako Władcę i Zbawiciela, aby zapewnić Izraelowi nawrócenie i odpuszczenie grzechów. Dajemy temu świadectwo my właśnie i Duch Święty, którego Bóg udzielił tym, którzy są Mu posłuszni’. Gdy to usłyszeli , wpadli w gniew i chcieli ich zabić”.

Apostołowie wykazują się niebywałą odwagą. Dopiero co zawiedli, uciekli przy męce Jezusa, a teraz wobec tych samych prześladowców nie wahają się narażać własnego życia. Ich postawa jest przemieniona przez zmartwychwstanie Chrystusa i działanie Ducha Świętego. I Ty możesz doświadczyć sprzeciwu, własnych obaw, ale także umocnienia od Zmartwychwstałego i mocy Ducha Świętego w podejmowaniu Bożych decyzji.

PIĄTEK 17.04.2026

J 6, 1-15:”Jezus zaś rzekł [do apostołów]: ‘każcie ludziom usiąść.’ W miejscu tym było wiele trawy. Usiedli więc mężczyźni, a liczba ich dochodziła do pięciu tysięcy. Jezus wziął chleby i odmówiwszy dziękczynienie, rozdał siedzącym; podobnie uczynił i z rybami, rozdając tyle, ile kto chciał. A gdy się nasycili, rzekł do uczniów: ‘Zbierzcie pozostałe ułomki, aby nic nie ginęło.’ Zebrali więc i ułomkami z pięciu chlebów jęczmiennych, pozostałymi po spożywających, napełnili dwanaście koszów.”

  1. [BÓG PRZED MOIMI OCZAMI]Wyobrażę sobie tę scenę rozmnożenia chleba. Mogę pomyśleć o sobie, jako o jednym z apostołów pomagającym Jezusowi. Słucham, patrzę, rozdaję chleb, potem zbieram i jest go mnóstwo. 2. [BÓG W MOIM SERCU]Wyrażę w modlitwie, co czuje moje serce…zdumienie, podziw, zaciekawienie… 3. [BÓG W MOICH RĘKACH]Mogę poprosić o to, bym mógł pomagać Jezusowi w takich akcjach, by być przy Nim, by być pomocnym.

SOBOTA 18.04.2026

Dz 6, 1-7:  „Gdy liczba uczniów wzrastała, zaczęli helleniści szemrać przeciwko Hebrajczykom, że przy codziennym rozdawaniu jałmużny zaniedbywano ich wdowy. Dwunastu, zwoławszy wszystkich uczniów powiedziało: ‘Nie jest rzeczą słuszną, abyśmy zaniedbywali słowo Boże, a obsługiwali stoły. Upatrzcie zatem, bracia, siedmiu mężów spośród siebie, cieszących się dobrą sławą, pełnych Ducha i mądrości. Im zlecimy to zadanie…”

Młody Kościół dojrzewa do współodpowiedzialności. Apostołowie nie dają rady wszystkim się zajmować. Nie starcza im sił i czasu, żeby się modlić, głosić Słowo Boże, rozdawać żywność ubogim i z tego powodu powstają spory, niesnaski. Wtedy zbiera się wspólnota uczniów niczym rada parafialna, by rozeznać, co zrobić. Po modlitwie, rozmowie, podejmują decyzję, by stanowić pomocników od dobroczynności (takie nasze Caritas). Dziś w Kościele też potrzeba pomocników od różnych spraw. W czym mogę pomóc? A może już pomagam, więc podziękuję za to Bogu, że mam uczestnictwo w misji Kościoła.